Bł. Hipolit Galantini, założyciel Kongregacji św. Franciszka Nauki Chrześcijańskiej (1565 – 1619).
Urodził się we Florencji w rodzinie robotniczej z rodziców Filipa i Marii Ginevra Zuffoli w 1565 r. Od młodości pracował jako tkacz sukna. Był człowiekiem szlachetnym, poważnym i rozważnym. Chwile wolne od zajęć i od pracy poświęcał religijnemu wychowaniu dzieci, a szczególnie dzieci z ulic. Zgromadził wokół siebie kilku rzemieślników również szlachetnych, rozważnych, spokojnych i poważnych. W nauczaniu katechizmu miał takie zdolności, że kardynał Aleksander de Medici, późniejszy papież Leon XI mianował go ministrem nauki chrześcijańskiej w archidiecezji florenckiej.
Pragnął wstąpić do kapucynów, ale z racji słabego zdrowia nie mógł tego zrealizować. Dlatego z tym większym zapałem oddał się pracy dydaktycznej i wychowawczej dzieci, ale nie przestał pomagać ojcu w zakładzie tkackim.
Dnia 14 października 1602 r. przy oratorium, które ufundowali mu mieszkańcy Florencji przyjął habit tercjarski i założył Kongregację św. Franciszka z Asyżu Nauki Chrześcijańskiej. Podobne kongregacje założył w Lucca, Pistoi, Modenie i w Volterra. Brat Hipolit poświęcił się całkowicie apostolstwu nauczania religijnego szczególnie biednych dzieci. Do jego Kongregacji wstępowali ochotnicy z wyższych klas społecznych, którzy nie uczuli się upokorzeni głoszeniem katechez dla prostych ludzi.
Przez 14 lat znosił ogromne cierpienia w duchu ofiary i poddania się Bogu. Hipolit zmarł we Florencji 20 marca 1619 r., w 54 roku życia.
Leon XII beatyfikował go dnia 12 lipca 1825 r.
Boże, Ty wybrałeś bł. Hipolita jako wychowawcę i nauczyciela dzieci i dorosłych, posyłaj zawsze Twemu Kościołowi katechistów i nauczycieli, którzy ochotnie poświęcają się służbie dla nowych pokoleń w szkole i w życiu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.