Bł. Marek z Montegallo, kapłan I Zakonu (1425 – 1496).
Marek urodził się w 1425 r. w Fonditore k/Montegallo. Po ukończeniu szkoły elementarnej studiował na uniwersytecie w Pergii i w Bolonii doktoryzując się w literaturze i medycynie. W Ascoli był przez pewien czas lekarzem. Celem spełnienia woli ojca w 1451 r. poślubił Klarę Tibaldeschi, z którą żył jednak w czystości. Rok później po śmierci ojca, za obustronną zgodą, Marek i Klara wstąpili do zakonu. Marek wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych w Fabriano, a Klara do klarysek w Ascoli.
Po ukończeniu nowicjatu przyjął posługę głoszenia słowa Bożego pod kierunkiem współbrata św. Jakuba z Marchii. Wcześniej przyjął święcenia kapłańskie i był gwardianem w San Severino. Głównymi plagami społecznymi za jego życia to niezgody i lichwa. O. Marek dzięki przepowiadaniu doprowadził do pojednania i zgody całe miasta jak Ascoli, Camerino i Fabriano.
W 1480 r., razem z innymi współbraćmi, został mianowany przez Sykstusa IV, propagatorem i poborcą na rzecz krucjaty. Był też kierownikiem duchownym bł. Kamili Chrzcicielki Varano. Napisał również kilka dzieł, z których “Stół Zbawienia” ukazało się drukiem w 1494 r. we Florencji.
Dnia 19 marca 1496 r. głosząc kazanie w Vincenzy skonał i został pochowany w kościele franciszkańskim św. Błażeja Starszego.
Dnia 20 września 1839 r. Grzegorz XVI zatwierdził jego kult jako błogosławionego.
Wielki i miłosierny Boże, Ty powierzyłeś bł. Markowi kapłanowi misję głoszenia niewymownych bogactw Chrystusa, spraw, za jego wstawiennictwem, abyśmy wzrastali w poznawaniu Ciebie i kroczyli w Twojej obecności, przynosząc owoce dobrych uczynków. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.