Obraz autorstwa wirestock na Freepik
Bóg skierował swe słowo do człowieka. Słowo, które było na początku, przyszło do swoich… (por. J 1,1-11). Zbawcze dzieje tego „przychodzenia” do człowieka Pismo Święte opisuje jako przymierze Boga ze swym ludem.
Bóg zawiera przymierze z Noem, z Abrahamem i z Mojżeszem, a dokładniej, przez niego ze swoim ludem. To przymierze Bóg zawiera w trakcie wędrówki do Ziemi Obiecanej, pod Górą Synaj.
Długa tradycja umiejscawia wydarzenia związane z zawarciem przymierza, czyli przekazanie dekalogu, ustanowienie kultu i epizod ze złotym cielcem – z górą zwaną Górą Mojżesza. Zdjęcie przedstawia masyw gór na Synaju, w bezpośredniej okolicy Góry Mojżesza.
To zawsze Bóg występuje z inicjatywą zawarcia przymierza, a człowiek przyjmuje ten dar: „wszystkie słowa, jakie powiedział Pan, wypełnimy” (Wj 24,3). Jednak Pismo Święte opisuje wydarzenia, gdy człowiek zerwał to przymierze.
Słowo, które było na początku, przyszło do swoich, a swoi Go nie przyjęli… Ojciec Święty Benedykt XVI w swej adhortacji apostolskiej „Verbum Domini” grzech nazywa „niesłuchaniem Słowa”.
„Słowo Boże nieuchronnie ujawnia również dramatyczną możliwość, że człowiek w swej wolności nie nawiąże tego dialogu Przymierza z Bogiem, do którego zostaliśmy stworzeni. Słowo Boże mówi bowiem również o grzechu tkwiącym w sercu człowieka. Bardzo często, zarówno w Starym, jak i w Nowym Testamencie, spotykamy opis grzechu jako niesłuchanie słowa, jako zerwanie Przymierza, a więc jako zamknięcie się na Boga, zapraszającego do komunii z Nim. Pismo Święte istotnie pokazuje nam, że grzech człowieka jest zasadniczo nieposłuszeństwem i «niesłuchaniem». Właśnie radykalne posłuszeństwo Jezusa aż do śmierci krzyżowej (por. Flp 2,8) odsłania do głębi ten grzech. Dzięki Jego posłuszeństwu wypełnia się Nowe Przymierze między Bogiem i człowiekiem oraz jest nam dana możliwość pojednania. Jezus został bowiem posłany przez Ojca jako ofiara przebłagalna za nasze grzechy i za grzechy całego świata (por. 1 J 2,2; 4,10; Hbr 7,27). Tak zostaje nam miłosiernie ofiarowana możliwość odkupienia i początek nowego życia w Chrystusie. Dlatego ważne jest, by wierni potrafili rozpoznawać korzeń grzechu w niesłuchaniu słowa Pańskiego i przyjmować w Jezusie, Słowie Bożym, przebaczenie, otwierające nas na zbawienie” (Benedykt XVI „Verbum Domini” 26).