Św. Jan Kapistran (1386 – 1456), kapłan I zakonu.
Urodził się 24 czerwca 1386 r. w Capestrano w Abruzzach (Włochy), jako syn “barona z północy” i matki z Abruzzów. Studiował prawo w Perugii i przez króla Neapolu Władysława został mianowany prefektem w kilku miastach. Dostał się do niewoli kondotiera Malatesty.
Przebywając w więzieniu przeżył wizję i pod jej wpływem zmienił życie. Po wyjściu na wolność wstąpił do Braci Mniejszych Obserwantów, gdzie przejął się ideami św. Bernardyna ze Sieny, swego mistrza, propagując kult Najśw. Imienia Jezus i Matki Najśw. Jako kapłan głosił z wielką gorliwością Słowo Boże prawie w całej Europie. Dużo czasu poświęcał spowiadaniu i organizowaniu dzieł charytatywnych, zwłaszcza szpitali.
Nie przyjął godności biskupiej. Wiele zdziałał słowem, piórem i przykładem dla pierwotnej obserwy zakonnej. Był generalnym inkwizytorem na Włochy w walce z sektą fraticellich, w obronie wiary przed Saracenami. Działał w Ziemi Świętej, na Bliskim Wschodzie, głosił Słowo Boże w Bawarii, Turyngii, na Śląsku, we Wrocławiu i w Krakowie, w Austrii, w Wiedniu, w Czechach i na Morawach.
Na soborze we Florencji przyczynił się do pojednania Ormian. Od 1454 r. był cały na usługach organizowanej walki przeciw zalewającym Bałkany Turkom. Głosił kazania, zachęcał, prosił, werbował tercjarzy i narażał się na niebezpieczeństwo śmierci. Żołnierzy zachęcał do walki słowami: “Czy będziecie się posuwać naprzód, czy się cofać, bić, czy być pobitymi, wzywajcie imienia Jezusa. Jest duchowym przywódcą krzyżowców, dowodzi bitwą statków na Dunaju, żeby przełamać blokadę Belgradu. Po zwycięstwie nie obawia się przebywać 11 dni i 11 nocy wśród żołnierzy, mimo swych 70 lat, i zagrzewać do oporu zagrożone miasto. W lipcu (22 i 23) 1456 r. dokonuje w imię Jezusa wypadu, który zmusza Turków do ucieczki i rozstrzyga słownie o zwycięstwie pod Belgradem. Po tym, zwycięstwie papież Kalikst III ustanowił święto Przemienienia Pańskiego.
Nazywano go apostołem zjednoczenia Europy i czczono jako cudotwórcę. Zmarł 23 października 1456 r. w Ilok w Słowenii.
Pozostawił po sobie liczne pisma jak kazania i korespondencje. Przede wszystkim pozostawił pamięć wielkiego kaznodziei, który z imieniem Jezus na ustach kroczył przez kraje Europy, jednając zwaśnionych, rozbudzając gorliwość, zapobiegając wielorakiej nędzy i dokonując niezwykłych rzeczy.
Historiografia nie zawsze traktowała go sprawiedliwie.
Kanonizował go Aleksander VIII 16 października 1690 r.
Boże, Ty powołałeś św. Jana Kapistrana, aby umocnić lud wierny w doświadczeniach, weź nas w swoją opiekę i zachował swój Kościół w trwałym pokoju. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.